Γνώρισα αυτόν τον άνθρωπο και πήγα στο σπίτι του μετά από πρόσκληση του ιδίου όταν όλοι τον είχαν ξεχάσει…
Μπαίνοντας αντίκρισα την σύζυγο του η οποία επιτελούσε το χρέος της και τον φρόντιζε με το παραπάνω και δίπλα ένας νέος έφηβος με ένα βιβλίο στο χέρι σηκώθηκε ευλαβικά μόλις είδε ότι μπήκε ιερέας στο σπίτι.
Όταν πήγα στο δωμάτιο μείναμε μόνοι μας και ο αείμνηστος Άκης Τσοχατζόπουλος μου είπε τα πάντα.
Αναγνώρισε τα λάθη του, μου μίλησε για αυτούς που τον πίκραναν και έκλαιγε μπροστά στα μάτια μου γι’ αυτούς που τον πρόδοσαν οι οποίοι είναι αυτοί που απολαμβάνουν τώρα τις χρυσές καρέκλες χάρη σε εκείνον.
“Πατέρα να αγαπάς και να φροντίζεις την γυναίκα μου και το παιδί μου όταν θα φύγω…” μου είπε φεύγοντας.
“Να είστε βέβαιος κύριε Υπουργέ!” του είπα.
Έχω να πω ότι ο άνθρωπος που πλήρωσε περισσότερο από τον καθένα τα λάθη του “έφυγε” με μετάνοια, εξομολόγηση και Θεία Κοινωνία.
Καλή Ανάπαυση Υπουργέ μου!
Aρχιεπίσκοπος Παρθένιος